Thuiskomen in samenhang
Wat we meemaken, laten we niet enkel achter in woorden of gedachten.
Ervaringen, emoties en spanning zetten zich vast in het lichaam vaak zonder dat we het bewust beseffen.
In een samenleving waarin alles snel gaat en we voortdurend ‘aan’ staan, krijgt het lichaam weinig ruimte om te verwerken wat het meedraagt.
We functioneren door, terwijl er onder de oppervlakte nog beweging nodig is.
Mijn visie vertrekt vanuit die eenvoudige maar wezenlijke gedachte:
het lichaam onthoudt, en het lichaam weet ook wat nodig is om opnieuw tot rust en balans te komen.
Het lichaam als richtingaanwijzer
Spanning, vermoeidheid, onrust of lichamelijke klachten zijn geen toevalligheden.
Ze zijn signalen, manieren waarop het lichaam communiceert wanneer iets aandacht vraagt.
Zowel binnen de Chinese en Germaanse geneeskunde als binnen andere lichaamsgerichte benaderingen wordt al eeuwenlang erkend dat emoties en onverwerkte ervaringen een directe invloed hebben op het lichaam.
Deze visie sluit aan bij wat ik dagelijks zie in mijn werk. Wanneer we vertragen en luisteren, ontstaat er ruimte voor regulatie en herstel.
Niet door te forceren, maar door aanwezig te zijn bij wat zich aandient.
Bewustwording van patronen
Veel van hoe we reageren, gebeurt vanuit automatisme.
We handelen vaak vanuit patronen die we ons doorheen het leven eigen hebben gemaakt.
Deze patronen ontstaan niet zomaar.
Ze worden mee gevormd door opvoeding, cultuur, overtuigingen, religie en levenservaringen.
Ooit boden ze houvast of bescherming, en hadden ze een duidelijke functie.
Wat ons vroeger ondersteunde, is echter niet altijd wat ons vandaag nog dient.
Door stil te staan bij deze patronen en ze met wat afstand te bekijken, ontstaat ruimte om te voelen of ze nog nodig zijn. Niet om ze te veroordelen of los te forceren, maar om te onderzoeken of ze nog passen bij wie we vandaag zijn.
Van daaruit wordt in het lichaam vaak voelbaar wat mag blijven en wat losgelaten kan worden.
Bewustwording in plaats van verklaren
In mijn begeleiding gaat het niet om het zoeken naar oorzaken of het verklaren van klachten.
Wel om bewustwording: voelen wat er leeft, erkennen wat er is en het lichaam de kans geven om te doen wat het nog niet kon afronden.
Dat vraagt geen analyse, maar aandacht.
Geen perfectie, maar bereidheid om het tempo te verlagen.
De rol van het paard
Wanneer er met paarden gewerkt wordt, voegen zij een extra laag toe aan dit proces.
Paarden leven volledig in het moment en reageren feilloos op spanning, aanwezigheid en innerlijke houding.
Ze spiegelen niet om iets duidelijk te maken of op te lossen, maar omdat ze reageren op wat in de relatie aanwezig is.
Dit gebeurt altijd binnen de bestaande band tussen mens en paard, met respect voor de grenzen en het tempo van het dier.
Het paard is geen instrument, maar een mede-aanwezige in het proces.
Geen methode, wel bedding
Mijn werk vertrekt niet vanuit één methode of systeem.
Ik werk vanuit afstemming, lichaamsbewustzijn en het vertrouwen dat herstel ontstaat wanneer er voldoende veiligheid en ruimte is.
Deze visie vormt de bedding van mijn praktijk, zowel in de begeleiding van mensen, als wanneer er een paard betrokken is.
Thuiskomen in jezelf is geen doel om te bereiken,
maar een proces van opnieuw leren luisteren.
Vanuit deze visie werk ik in de begeleiding van mens en paard.
